Hoe zou het zijn...

Ik zit alleen met mezelf, aan een mooie fontein
En volg met mijn blik, een dol verliefd paar
Dan denk ik vanzelf: hoe zou het zijn
En voelen als ik, dit ooit nog ervaar…?

Jij mijn onbekende beminde
zal ik dat geluk een keer vinden
Het gevoel van liefelijk strelen
Tot de ochtendzon het komt stelen?

Ik bezoek voor een keer, de kermis op 't plein
En volg met mijn blik, een vrouw met haar kroost
Dan denk ik maar weer: hoe zou het zijn
En voelen als ik, hiermee werd getroost…?

Laat de paardenmolen maar draaien
En de kindjes naar mamma zwaaien
Daarmee komt het beeld weer tot leven
Word ik zelf een kind voor heel even

Ik sta hoog op een rots, werp een lege fles wijn
En volg met mijn blik, zijn weg naar beneden
Dan denk ik plots: hoe zou het zijn
En voelen als ik, dat pad zou betreden…?

Welk geluid mijn lichaam zou maken
Terwijl het de rotsen zou raken
Zou mijn hoofd in tweeën splijten
Het mijn armen aan stukken rijten?

Ik steek een kaars aan, en sluit het gordijn
En volg met mijn blik, de beklemmende muren
Dan denk ik spontaan: hoe zou het zijn
En voelen als ik, dit niet moest verduren…?

Want een thuis is meer dan een woning
Waar je vreugde vindt ben je koning
Echte warmte komt niet uit de haard
Maar uit liefde die je ervaart

(Chavera, 23 maart 2002)